امنیت بستر مدرنیته

ازوقتی که بشر پابه عرصه وجود نهاد ودراین کره خاکی برای بقای خود وزیست بهتر در جستجوی رابطه بامحیط واطرافیان بر آمده وبه تشکیل خانواده وجامعه پرداخت طلب ثبات وآرامش ، میل به ازادی وتلاش برای دستیابی به زندگی خوب نیز همزاد آن بود مقوله امنیت آنقدر ها مهم وحساس بوده ومیباشد که جز زندگی اولیه که جزه زندگی آولیه بشمار آمده ومی آید چه که تر قی ، رشد وشکوفایی در محیط انسانها ، با بودن امنیت راه پیدا میکند ، هیچ کشوری را درجهان نمی توان یافت که بدون امنیت ترقی وشکوفایی داشته باشد ، تکنولوژی وعلوم در جهان که خدمات شایسته به بشریت عرضه کرده است درسایه امنیت امکان پزیر بوده است درکلیت امر مردم افغانستان نیز به عنوان جزیی از جوامع خواهان صلح وثبات در کشور خود بوده اند ومیباشند متاسفانه شیرازه صلح وامنیت در افغانستان بعد از تجاوز قشون سرخ شوروی سابق بهم ریخت وموجی از نا امنی ووحشت در کشور پایه گرفت که با آغاز این تحولات ، مفکوره های مختلف جوانه زد وبه رشد وارتقای خود ادامه می داد تا اینکه کشور را برای پزیرش هر نوع افکار آماده سازد که چنین شد برای مدت طولانی مردمان این سرزمین از موضوع بی امنیتی که زنگی آنان را همراه با  مشکلات وچالش های دوام دارنموده است رنج بردندواصولا مقوله بنام امنیت واقعی سراسری ، ختم نزاع های مسلحانه را در افغانستان بعید میدانستند این مطلب از آنجا روشنی بشتری می یابد که که ما وضعیت چند سال پیش را ارنظر بگزرانیم زندگی ما منحصر  جناح های قدرت طلب شده بود ، قدرتها بشتر بخاطر بقای خود دست به اقدامات خونین ونابهنگام می زدند خصوصا پا گرفتن جریان القاعده در افغانستان وضعیت را وخیم تر ووحشتناک تر ساخت ، آنها همه چیز را مانند خود گزافه تصور نموده ومتوجه لحظات ولذات روز مرره خود بودند بجای آنکه تمام توانای های وامکانات خود را در عرصه نبرد علیه عقب ماندگی ودستیابی به توسعه وافغانستان آزاد وآباد بکار اندازند ، علیه ارزشهای انسانی وامنیت واقعی دست به مبارزه وتخریب ردند وتخت پوشش اسلام وملا ومقدسات دیگر برای بقای خود شان در چوکیهای بالا که در جریان امواج طوفانزا وپرتپش چندین سال ویرانی در مملکت اخذ کردند بهر تزویر دست زدند وصدای مردم را خاموش ساختند .

 

اما به کمک جامعه جهانی وپایمردی مردم افغانستان آن روز های تاریک وسیاه گزشت ونحله های ظلم وبی قیدی تاحدودی ازبین رفت ، اکنون نیز مسئله امنیت ار بارز ترین وضروری ترین مسایل روز در افغانستان بحساب می آید چرا که تمام جوانب زندگی مردم افغانستان بستگی به امنیت دارد ، مشکل معشت وزندگی از ابتدایی ترین حقوق شهروندان یک کشور محسوب میشود ، مردم وادادر می شوند که به دنبال زندگی آبرومندانه گام بر دارند ، کشور زمینه جلب وجزب سرمایه های کلان خارجی وداخلی را بیابد .

دربررسی که کار شناسان جهان دارند وجود قابلیت عقب ماندگی را درمیان کشورهای جنگ زده ونا امن بشتر می یابند ، که آنهم ناشی از خاموش شدن شعله نشاط وکار آیی در افراد آن جامعه است فرسودگی های زندگی وعوامل نا امید کننده باعث می شود که سستمهای زندگی دچار گرفتاری وچالش شود که بار انداز آن یکنوع سر خور دگی عمومی وهرزگی اکثریت مردم است.

از جای که گفته آمیدم یاد مانی این نکته برای دولت مردان کشور ما ضروریست که چنانکه در پلانهای جامعه جهانی وکشور های دوست نهفته است اینکه امنیت ضرورتی است که شرط اول هر چیز محسوب میشود باید دولت با واقعیت ها خودرا روبرو سازد وپایه های توسعه را باپیریزی کردن امنیت واقعی در تمام نقاط افغانستان استحکام بخشد وباتکیه بر آن حجم گرفتاری دولت ومردم را برطرف سازد نحل های نا امنی که در گوشه وکنار کشور هر روز به شکلی از اشکال روخ مینماید قابلیت فروکش کردن وهضم شدن را دارد با سلوک کریمانه ونیک وافغانستان شمول می شود تمام گرفتاری های ازین دست را حل وفصل نمود وبا استفاده از روند مثبت که به وجود آمده میتوان در جهت بازسازی وخرابی های افغانستان گام بزرگ وموثری بر داشت.