در طول تاریخ، افغانستان به لحاظ موقعیت جغرافیای سیاسی خود متاسفانه در کنش های متضاد کشور های منطقه وهمسایه گان خود قرار گرفته است. واز طرف دیگر به علت ضعف تئوری های راهبردی در این موضوع از جانب کار گزاران مسایل سیاسی شدت رقابت بین همسایه های برسر کسب امتیاز های بیشتر از افغانستان وهمچنان به علل مخاصمات که در میان کشور های رقیب منطقه ای وجود دارد  این رقابت به مراحل حساس وشکننده رسیده که متضرر اصلی آن مردم افغانستان خواهد بود.

پاکستان یکی از رقبای اصلی هند در منطقه است که سیاست های هند در مورد افغانستان را بصورت جدی مطالعه نموده ودر مورد اینکه نفوذ هند را در منطقه وافغانستان کم رنگ نماید تلاش زیادی بخرج داده وسیاست های ضد ونقیضی را دنبال می کند از طرف دیگر هند نیز در صدد آن است که نقش پاکستان را در سیاست گزاری های افغانستان ومنطقه از بین برده وتلاش می ورزد که بیشترین امتیاز های منطقوی را از آن خود سازد.

ولی آنچه مربوط به دولت مردان افغانستان میشود این است که میان دولتین متخاصم اگر نتوانند نقش میانه ومیانجی را بازی کنند باید مطالعات واقع گرایانه سیاسی از وضعیت داخلی کشور داشته باشد، دولت ومردم افغانستان در حال حاضر یک دولت محتاج است که نیازمند شدیدی به کمک های کشور های جهانی و همسایگان خود دارند. سیاست گزاران در افغانستان باید این گزاره ها را جدی گرفته و برای گزار از مرحله رقابت های همسایه و ازینکه مورد توطیه هر کدام آنها قرار نگیرند باید سیاست شفاف وهمسایگی نیک را دنبال کند. بطور نمونه سیاسیون باید برای پاکستان وهندوستان هردو تفهیم کنند که افغانستان سر زمین فقیر و مردمان آن محتاج کمک هستند حال این کمک را کی بیشتر وجلو تر انجام میدهد برای مردم افغانستان فرقی نمی کند بلکه آنچه مهم است حفظ سیاست دوستی وگسترش دوستی وانعقاد دوستی میان این کشورها است.

 چون در اصل صمیمیت بین دولت افغانستان وهمسایه گان، باید ایجاد شود هیچ شک وجود ندارد که میان هند وافغانستان از لحاظ فرهنگی وتاریخی مشترکات عمیق وجود دارد همچنان بین پاکستان وافغانستان نیز این چنین است به علاوه اینکه مرز های طولانی ومشترک  بین افغانستان وپاکستان وجود دارند لذا هر کدام این گزاره ها میطلبد که سیاست گزاران منطقه باید این گزاره ها را نادیده نگرفته واز امتیاز های زود گذر ظاهری چشم پوشی نمایند.

حال نیز بر دولت مردان افغانستان است که ره آورد های نخست وزیر هند را آن چنان نکنند که به بهای آن دوستی خود را با پاکستان از دست دهند وهمچنان آنگونه هم نباید باشد که دوست دیرینه هند دیگر به افغانستان کمک ننمایند و درنهایت کاری نشود که پاکستان نادیده گرفته شده وهند مقدم بر گردد نه بلکه هردو کشور سهم خود را در جای خود دارد وهر دو در بازسازی وبهسازی افغانستان باید نقش فعال  بازی کنند.

از جانب دیگر وقت زیادی هم نمی گزرد که یوسف رضا گیلانی به افغانستان در همراهی با صلاحیت ترین اعضای کابینه خود به افغانستان آمده بودند و وعده های کمک به مردم افغانستان سپردند که مردم افغانستان انتظار که از دولت پاکستان دارد آن اینکه پاکستان باید بصورت صادقانه در تآمین امنیت و بازسازی افغانستان سهم جدی بگیرند بجای اینکه با مطالعات قدیمی و اردویی به این مطالبات پاسخ گفته شود لازم است که مطالعات واستراتژی های مطالعاتی تغییر نماید چون به هر اندازۀ که دولت پاکستان در فکر نفوذ یا سیاست گزاری های هژمونی در منطقه باشند به همان پیمانه سر خوردگی های سیاسی وچالش های امنیتی در منطقه زیاد شده وهمه کشورها از آن متضرر می گردند  وسهم دولت افغانستان در خصوص دولت های منطقه وهمسایگان این است که معادله معقول مطالعاتی ایجاد نموده وراه های صلح ومصالحه دایمی را با اتخاد یک استراتژی شفاف ودر همکاری صادقانه کشور های منطقه میتواند تآمین نمایند.