پیمان استراتژیک افغانستان وامریکا راهبردی برای رفاه وامنیت در افغانستان

در خلال نظریات مختلف ارایه شده در مورد پیمان استراتژیک امریکا وافغانستان تنها چیزی که به نظر من برجسته تر از هر موضوع دیگر است این که متاسفانه نظریات در افغانستان اکثراً معطوف بر عواطف واحساسات شخصی وتخیلات وتصورات صورت می گیرد وموضوعات حیاتی چون پیمان نظامی افغانستان با کشور ها وبودن پایگاه های امریکا در افغانستان کسی نیامده خودشان زحمت دهد که گذشته ها وپیشینه همچون پیمان ها رابررسی کند وبرایند وآینده آنرا در نظر بگیرند بلکه هر کسی به عنوان صاحب نظر وکارشناس مسایل سیاسی بزعم خود مسایل را مطرح کرده واز کنار آن به سادگی می گزرد از طرفی این موضوع کشورهای همسایه را در مورد افغانستان حساس وحریص می نماید واز طرف دیگر جانب مقابل امریکا یا هر کشوری دیگری را وا میدارد تا آنان خودشان ابتکار عمل را در دست گرفته واز وقت تلفی جلو گیری نماید .

ثابت بودن منافع دو کشور در پیمان های استراتژیک بین امریکا وافغانستان چیزی است که کسی آنرا رد نمی تواند ولی اینکه چگونه پیمان؟ و در دراز مدت چه پیامد های خواهد داشت بحثی است که امروزه به صورت جدی مطرح است وریشه این بحث ها واحتیاط کاری ها در سنتی بودن جامعه خود مان است واین باعث گشته که ما افغان ها بیشتر وقت تلفی کرده به بخشی از زیادی از منافع خود دست رسی پیدا نکنیم وبصورت دوامدار دیگران برای ما تصمیم بگیرند واز طرف دیگر ذهنیت های که از جانب کشور های همسایه در مورد امریکا برای مردم داده میشود نیز در چنین تصامیمی بدون تاثیر نیست وفرافگنی ها آنها سخت در تصمیمات مقامات کشور ما تاثیر گزار بوده است. این درحالی است که برای عالم وآدم معلوم شده وتجربیات جاری وگذشته نشان میدهد که همسایه های افغانستان متاسفانه مطالعات گذشته ودوران های شکل گیری کشورهای تازه استقلال یافته را دارند ومفکوره شان امروزین ونوین نشده اند وبر ساختارهای قبلی حرکت می کننند وبر ساخته ذهنی آنها به دوام استعمار در کشور ماست ویا حداقل اینکه در کشور ما نقش آنان باید همیشه در نظر گرفته شود وبدون آنان هر تصمیمی باید مردود گردد.

امروزه در تمام دنیا پیمان ها بین کشور های مختلف امضا می شود ومنافع کشور های امضا کننده وتقاضاهای که از جانبین صورت می گیرد به صورت آزادانه اجراات می شود وهمه کشور های جهان سوم ودرحال توسعه و رشد دوست دارند که در پیمانهای که عقد میشود طرف شان کشور قوی ونیرومند باشد تا منافع آتیه شان بیشتر بر آورده گردد.

راهی که امروزه برای کشور ما متصور است که در خیر ومنافع کلان ملی وآینده افغانستان مطرح است این است که تنها کشوری که منافع ما را در  کوتاه مدت ودراز مدت می تواند تضمین کند و به نفع تمام شود امریکا است امریکا گزینه است که خریدارانی زیادی در جهان دارد تنها موضوع اتم وترس حمله هم مطرح نیست بلکه واقعیت است که امریکا قدرت است که مافوق قدرتهای فعلی جهان است وکسی وقدرتی فعلاً وجود ندارد که بتواند در مقابل امریکا به تمامی معنا رقابت کند ،پس چه بهتر که در پیمانهای که دولت افغانستان در نظر دارد طبق معیار های پزیرفته شده ای بین المللی با امریکا ببندد در حدی که حاکمیت ملی کشور وتمام ارزش های ملی ومذهبی کشور زیر سوال نرود با دولت امریکا پیمان بسته نماید وخواهان حمایه قوی دولت امریکا در مبارزه با تروریزم وختم مسئله مواد مخدر بشود واز رهگذر امریکا به منافع ملی وارزش های افغانی دست یابد . پیمان استراتژیک افغانستان وامریکا راهبردی برای رفاه وامنیت در افغانستان است دولت افغانستان باید کوشش نماید که در ضمن امضای پیمان استراتژیک با امریکا زمینه ای فراهم نماید که پایگاه های دایمی امریکا در افغانستان نیز مطرح گردد واز نظر قانونی امریکا بتواند پایگاه های نظامی خود را در کشور داشته باشد. در این زمینه دولت افغانستان کدام هراسی در دل نباید داشته باشد.