برنامه بزرگ رئیس جمهوری برای کشور ما افغانستان

جامعه جهانی با کشور ما افغانستان بنابه قرار داد های که در چند سال داشت قرار شد افغانستان از کمک های جامعه جهانی استفاده کنند وزمینه اعمار مجدد وزیر بناهای حیاتی کشور که تمام پایه های اقتصادی آن از هم فرو پاشیده بود آغاز گردد امید های زیادی در دل مردم جنک دیده کشور مان زنده شد ولی هنوز با گزشت  شش سال از آن زمان وتشکیل اجلاس های متعدد اعم از اجلاس برلین ولندن که در ارتباط با چگونگی تخصیص کمک ها وجهت انکشاف وباز سازی کشور ایجاد شد هنوز مردم با مشکلات فراوانی دست وپنجه نرم می کنند واکثریت مردم توان مخارج ساله خود را ندارند.

نقش اول را در آشفته بازار سیاست و نظامی گری بازی می کند، سخن از از برنامه های وسیع ملی اقتصادی وانکشافی کمی اغراق آمیز بنظر می رسد. در کشوری که نزدیک به سی سال است که جنگ و خشونت و ویرانگری

 اما همانطوریکه در گذر حوادث جنگ ها و خشونت ها نیز گاهی اوقات اتفاقات مثبت از روی تدابیر خردمندان کشور اتفاق می افتد، برنامه انکشافی بزرگ اقتصادی  افغانستان، هر چند اندک نیز جزء این اتفاقات باید به شمار آید. خبربرنامه بزرگ اقتصادی و انکشافی تحت نام افغانستان در مسیر ترقی خبر بسیار خوش و امیدوار کننده است که از طرف وزیر انکشاف دهات کشور طرح ودر حضور رییس جمهور تقدیم می شود برای مردم ولایت بامیان دلچسپی وانگیزه های مثبتی را ببار آورده است این خبرخوش در حال از لابلای خبرهای ناگوار جنگ و خشونت اعلان می گردد که مردم اکثراً دنبال یک لقمه نان شب وروز سرگردانند.
        افغانستان  شانس بزرگ دارد برای این گونه پروگرامها  در صورت که توسعه و مدرنیزه کردن صنایع دستی وغیره به خوبی می تواند بسیاری از معضلات راحل نماید و میزان کشت تریاک را پایین بیاورد و درصد زیادی از گراف بیکاری را در کشور نیز پایین بیاورد. استفاده  از میوه وصادر کردند آن  و قالین دو متاع بسیار مهم و ارزنده ای است که افغانستان می تواند برای دنیا صادر نماید وهمچنان تقویه بنیاد اقتصادی شهروندان را فراهم آورد.

صنعت قالین و انواع میوه ها کشور در همه فصول و در همه زمانها و مکانها، خریداران و مشتاقان زیادی دارد، اما صد افسوس که خشونت جنگ و ناامنی ها و تلاش های مافیای مواد مخدر نمی گذارند، این متاع های با ارزش به رشد کامل خود برسد و با دانش مدرن امروز مورد حمایت و پشتیبانی قرار گیرد.
صنعت قالین در بسیاری از شهرها و روستاهای افغانستان رواج چشم گیر یافته است شهرهای بزرگی چون کابل، هرات، مزار شریف، غزنی و شمال و مناطق مرکزی بامیان ودایکندی افغانستان بیشتر تولید قالین را دارند و اکثر خانواده ها در این شهرها و مناطق یاد شده از همین راه به امرار معاش زندگی شان ادامه می دهند.  فقر و بیکاری سبب شده است که در این شهرها و مناطق یاد شده زن و مرد و پیر و جوان و بسیاری از کودکان به بافتن قالین مشغول گردند تا لقمه نانی برای زندگی پیدا کنند.

محمدرضا محمدی وسید احسان الله رحمتی از شهروندان بامیانی معتقد ند افغانستان بعنوان فقیرترین کشور دنیا نیاز به اینگونه پروگرام ها از هر نظر دارد باید این موضوع بجدیت دنبال شود:

افغانستان يکی از فقير ترين ممالک دنيا است و ضرورت به اين دارد تا راه حل دايمی برای تامين غذا برای مردم جسته شود واین گونه پروگرامها باید جدی گرفته شود. تا بکی ما قالین ببافیم و درست کنیم وپاکستان آنرا لایبل زده در جهان بنام خود بفروش برساند وما در بدر دنبال نان بگردیم.

سيد احسان الله رحمتی:"

اینکه چگونه این برنامه را ترتیب می کند ودر کشور عملی می کنند درقدم اول باید به ساحات دور دست  توجه کنند مسئولیت دولت افغانستان است که درین رابطه با جدیت عمل کند دولت می تواند از طریق پروگرام های انکشاف دهات واز طریق شوراهای مردمی که تا کنون تا جای نشان داده است که کارش شفاف بوده است این پروگرام ملی به پیش ببرد ونیز از طریق نمايندگان پارلمان است که به نام اين مردم فقير به چوکی های پارلمان با اخذ معاش هنگفت تکيه زده اند هم می تواند این پروگرام را تطبیق وپیش ببرد ولی من پشنهادم این است که ازطریق انجیو ها دولت اقدام نکنند.شش سال از سقوط طالبان گذشت، به ملیارد ها دالر سرازیر اين کشور شد واکثراً از طریق انجیو ها مصرف شد اما اندک تغییری در زندگی مردم وانشکاف کشور نیاورد.

داود علی نوری:" برنامه ملی ودستگيري ازبيچاره گان وجود ندارد گرچه من کارنامه دولت آقای کرزی را آنقدرکه ميبايست خوب نميدانم ولی به نظرمن تا جای که به دولت افغانستان و حاميان بين المللی شان تعلق ميگيرد راه حل  مشکلی درزمينه فراهم آوري کار وایجاد شغل است  واین شاید بتوان بهرترین نمونه برای  سطح دهات وقصبات واستفاده وبهینه از نیروی انسانی دانست چون دراینجا مردم زن ومرد در خانه ودر قریه خود می تواند شغل داشته باشد از یکطرف برای مردم عادی مصورفیت ایجاد می شود وروحیه مردم نسبت به دولت خوب میشود واز طرف استعداد نیز رشد می کند.

اسدالله توکلی:" امروز در کشور ما  فقرگسترده متاسفانه تمام زوایای حیات اجتماعی مردم ما فرا گرفته است دوم اینکه این کمک کوشش شود دراین پروگرام  خود مردم مستقم نقش داشته باشد ودر فکر خارج وغیره دولت نباشد  درصورتیکه خود مردم دست به دست هم شده پلان ملی بریزد در آخربه نتیجه خوبی خواهد رسید مثلاً همین پروگرام دولت که از طرف انکشاف دهات پشنهاد شده است در سطح خود آنان بوده این موضوع ما از طریق شما ( منظورش بنده اخلاصی است) اطلاع یافتیم باید از طریق رسانها تبلیغ شود آگاهی عامه یکی ا ز شرط  دولت داری است ودولت مکلفیت دارد این در قانون اساسی هم آمده است که مردم را در جریان برنامه های خود دولت قرار دهد. "

محمدآصف:

 موضوع انکشافی  را که دولت اعلان کرده است يک امر حتمی و لا ينفک هرجامعه است ودرسراسرجهان به اشکال مختلف رايج است. مردم افغانستان به اين موضوع نسبت به جها نيا ن احتياج بيشتری دارند.قلع وقمع فساد درهر شکليکه باشد، شناس اشخاص مستحق کمک، کاروسرگرمی برای اشخاص بيکار، و هم تعمير وتشکيل مدارس، ازبين بردن خويش خوری که اين هم يک بخشی از فساداست وبالاخره نکو نيتی که اساس همه است ميتوان به مردم آسيب بذير تاحدی کمک نمودامادولت متوجه این موضوع هم بوده باشد که نظارت صد درصدی خوده را بالای خود وزارت انکشاف دهات اعمال نماید چون این وزارت نیز دچار اختلاس های کلانی است که اگر توجه به آن نشود تمام برنامه های دولت ازین طریق من بعد دچار ضعف وتردید می گردد چون این وزارت در سالهای اول کارش خوب وقابل قدر بود وتا حدودی اعتماد مردم با خود داشت ولی درین آواخر دیده میشود که این وزارت از همان اعتماد قبلی خود سوئی استفاده می کند.

رضا ناصری بامیان:  چگونه دولت می تواند که این پروگرام را پیش به برد وبه مردم آسیب پذیر کمک شود؟

گاهی اوقات برنامه ها ملی نیست حتا که از طرف دولت افغانستان وسازمان ملل متحدهم طرح ریزی شده باشد چون آنها نیز ازراه های مختلف چه در درگیری مردم  افغانستان خواسته تا در کشور حضور خود را بیابد وموضوع اقتصاد وسیاست خویش مقدم برتمام قرار بدهند. این سازمان از همه خواسته، همکاری کنند تا کاروانهای امداد با مصونیت به محلات مطلوب برسد.


من خدمت شما عرض می کنم که در قدم اول کمک بزرگ برای مردم افغانستان امنیبت است زیرا در سایه امنیت به هدف نهایی خود خواهد رسید. بدین منظور دولت افغانستان وکشور های کمک به امنیت باید صادقانه جلو نا امنی را بگیرد در بامیان هم متاسفانه علایم نا امنی من بعد مشاهده میشود. من به عنوان یک افغان که درد گرسنگی و تمام رنجهای هموطنانم را به خوبی درک میکنم درد و رنج هموطنان فقیر و بی خانمان خودرا احساس میکنم. درد ان اطفال یتیم و بی سر پرست وان بیوه زنهای حیران و چشم براه که هیچ امیدی ندارند بلاخره بلی دولت باید این پروگرام ملی را ازقبل می داشت تا دردیر نشده از آن بهره بری بشتری نمایند.

همچنان من نقش نهاد های بین المللی را موئاثیر میدانم 

لطف الله از لیسه مرکز ولایت بامیان:"ما تا بحال شاید همچون یک تحول وفکری بنیادی نبوده ایم که باشد زیر بنا ویا هم زنده گی مردمی که ضرورت به کمک دارند را تغیر دهد نبودیم. همیشه بنام های مختلف گفته می شود که فلان برنامه را دولت زیر دست دارد ولی در عمل به مردم بیچاره افغانستان چیزی نمی  شود مگرجیب کسانیکه ده ها تعمیر دارند پر از پول شده ویک تعمیر نو به آن تعمیر شان اضافه شده ویا هم در حساب بانکی شان در خارج از کشور پول اضافه شده است.
نمیدانم که پروگرام این انکشاف که شما می گویید  برای افغانستان چگونه است؟
در مجموع دولت روی  مردم بی بضاعت را میخواهند برنامه داشته باشن تا در آینده آنها را کمک کنند ویا اینکه جیب وزرا و اراکین دولت را پر میکنند؟"

 

_ محمد یوسف رحمانی: " صادرات قالین از مهمترین اقلام به شمار می رود که می تواند سود کلانی برای مردم افغانستان داشته باشد. اما متأسفانه جامعه رواج انبوه تولید و صنعت قالین در کشور، دست رنج مردم افغانستان به نام و هنر خودشان صادر نمی گردد و افتخار صادرات و صنعت و هنر قالین افغانی را پاکستان برای خود کمایی می کند. در صور تی که عواید و سود صادرات قالین افغانستان نیز جز گراف صادرات کشور افغانستان به شمار آید، درصد صادرات افغانستان به صورت فوق العاده در کنار صادرات میوه و خشکبار بالا خواهد رفت و شاید به میلیارد دالر صادرات بالغ گردد. اما همانطوریکه مشکلات زیادی فراروی صادرات میوه افغانستان وجود دارد، صنعت صادرات قالین در افغانستان به اندازه ای از مشکلات و چالش های فراوان رنج می برد که حتی این دستاورد عظیم تجاری که با دست رنج مردم ما تهیه می گردد به نام کشور پاکستان در دنیا صادر می گردد.
برای برطرف کردن موانع و چالش های صادرات قالین به نام افغانستان تلاش صورت نمی گیرد دولت باید درین خصوص کار کند وهر روز جنگ های سیاسی وداخله خودده با کشور پاکستان زیاد نکند بلکه روی یک توافق کلی برسد.

  احد علی رضای :" برادر مشکل ما این است که افغانستان تا هنوز از توان پرداخت و قیچی ماشینی قالین عاجز است و این دستگاه تا هنوز در افغانستان فعال نگردیده است. سوال اساسی این است که اگر مانع عمده صادرات قالین افغانستان به نام این کشور فقط همین باشد و کشور پاکستان صرف به دلیل اینکه قالین های دست باف افغانی را پرداخت کاری و قیچی زنی می کند آن را به نام خود صادر می کند، چرا دولت افغانستان و دست اندرکاران امور تجاری، این زمینه را در افغانستان فراهم نمی کنند که با ورود این دستگاه ها به کشور این افتخار نصیب مردم و کشور افغانستان گردد؟
ما از دولت خود می خواهیم که اول این اندازه کار کوچک ولی مهم را انجام دهد.

محمد یونس داوری : متأسفانه در کشور ما مردم ما در مورد صنعت وغیره بی پشتوانه بوده است وتوقع از  دولت در مجموع در کشور ما بکلی کم است چون در گزشته ها دولت ها برای مردم کار نکرده بلکه از مردم کار گرفته است در مورد صنایع دستی کشور با تمام ابعادش قبلاً کار نشده است وهمچنان روی صادرات دیگر اقالام مثلاً در مورد صنعت قالین همانطوریکه در زمینه صادرات و بازاریابی و تبلیغ و شناسایی این کالا به نام افغانستان هیچ کاری صورت نگرفته و هیچ تلاشی برای ثبت دست رنج مردم این سرزمین انجام نشده است، حمایت های دولت از تولید گران و بافندگان قالین نیز به سرحد صفر است هم اکنون دولت این بار نامه را روی دست دارد ما بسیار خوش هستیم آنچه در این زمینه تلاش صورت گرفته خدا کند جامه عمل بپوشد.

من از ولایت خودم باشما صحبت می کنم چون ولایت بامیان محصولات زراعتی زیاد ندارد وهمین طور محصول درختی ومیوه شان هم قابل توجه نیست ولی مهم ترین تولیدات اینجا محصولات حیوانی است از قبیل دوغ وچکه وقوروت وماست وپشم وکلم وصنایع دستی که ازین جا صادر می شود از قبیل قالین وکلم وکلمچه ونمد اکنون اگر فعالیت های تجاری را در جمع آوری پشم، ریسندگی، رنگ ریزی، طراحی و نقشه و بافندگی قالین دولت بعنوان پشتوانه اقتصادی مردم انجام دهند چه اندازه خوب می شود  چونکه بسیاری از شهروندان و روستاییان شمال و مرکز افغانستان خرج زندگی شان به این صنعت وابسته است در برابر مزد اندکی می بافندبرای این صنعت در چند سال اول برنامه ریزی شود دولت حمایت کند بعداً مردم خودش سر پای خود استاد می شود.

دولت دولت است یقیناً  می تواند که  که افتخار زحمت و هنر بافندگی و مرغوبیت قالین به نام خود افغانستان شود این دولت افغانستان است که باید در این زمینه تلاش های جدی به خرج دهد تا صادرات قالین به نام مردم و کشور افغانستان صورت گیردوهمچنان دولت میتواند مرغ داری وگاو داری را رونق دهد واین  برنامه ها خودش کار آفرین است وشغل آفرین است واز طرف نیاز های ملی ما برطرف می کند وصادرات ما قوی وزیاد واعتبار پیدا می کند.
حبیب الله خالقی خبر نگار سایت آوا در بامیان:"  دولت در زمینه باغداری و توسعه باغهای میوه نیز تلاش های جدی صورت نداده است، اگر دولت افغانستان بتواند به صورت تضمینی میوه افغانستان را به خارج صادر نماید و نیز دانش کشاورزی و باغداری را به باغداران بیاموزاند و باغداری افغانستان را مکانیزه نمایند، بهترین کشت بدیل در برابر تریاک خواهد بود. طبیعی است وقتی کشاورزان دریابند که درآمد باغداری مکانیزه و دیگر محصولات کشاورزی ارزش بیشتر یا برابر با محصولات تریاک را دارند، آنان با رغبت و میل زیادی از کشت تریاک فاصله خواهند گرفت.
یکی از عواملی که دهاقین نمی توانند از کشت تریاک فاصله بگیرند این است که میزان درآمد دیگر محصولات کشاورزی به اندازه محصولات تریاک نیست. اما باغداری مکانیزه و حمایت دولت و خرید تضمینی میوه از باغداران می تواند این مشکل را برطرف نماید کشاورزان را تشویق نماید تا از کشت تریاک فاصله بگیرند.

 

 

سه شنبه 16 میزان 1386 

برنامه بزرگ اقتصادی و انکشافی تحت نام "افغانستان در مسیر ترقی" امروز از سوی حامدکرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان منظور شد. 

برنامه بزرگ " افغانستان در مسیر ترقی" که به ابتکار حامد کرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان به منظور رشد اقتصادی مردم افغانستان از سوی وزارت احیا وانکشاف دهات آماده تطبیق شده است، یک برنامه ده ساله می باشد که  برای مردم دو اعشاریه یک میلیون شغل ایجاد می کند و در حدود دو میلیارد دالر عواید تخمینی دارد. 

این برنامه بزرگ برای تولیدات دهات افغانستان بازار ایجاد می کند و متشبثین اشتغال های کوچک و بزرگ حمایت می شوند. 

در جلسه یی  که صبح امروز به خاطر ارایه این طرح به ریاست جمهوری اسلامی افغانستان در ارگ ریاست جمهوری برگزار شد، احسان ضیا وزیر احیا و انکشاف دهات طرح مذکور را تشریح نموده، گفت که به اساس این طرح اقتصاد مردم افغانستان رشد می نماید و در ده سال آینده برای روستاییان زیادی شغل ایجاد می گردد.  

او گفت که در سال گذشته واردات زیاد تخم مرغ، گوشت مرغ، روغن، ظروف یکبار مصرف، رب بانجان رومی، نمک، کمپل، گوگرد، صابون و غیره صورت گرفته است، در حالی که ما می توانیم این محصولات را در داخل افغانستان تولید نموده، متشبثین آن را تقویت نماییم و همزمان با آن به این محصولات در سطح کشور، منطقه و جهان بازاریابی نماییم.  

وزیر احیا و انکشاف دهات با اشاره به صنعت قالین افغانستان گفت: در حالی که افغانستان دومین تولید کننده قالین در منطقه است،اما این مقام به کشور دیگری داده شده است.   

وزیر انکشاف دهات گفت که با بازاریابی خوب و صادر نمودن قالین افغانستان از بنادر کشور ما می توانیم صنعت قالین افغانستان را انکشاف دهیم و برای مردم شغل بیشتری دراین عرصه فراهم کنیم.  

آقای احسان ضیا گفت که این برنامه درجوار فراهم آوری زمینه های دیگر، بسته بندی مرغوب و استاندرد را نیز به متشبثین مهیا می سازد که این خود تاثیر بسزای در فروش تولیدات دهات افغانستان خواهد نمود. 

وزیر احیا و انکشاف دهات همچنان گفت که با تطبیق برنامه مذکور توانایی قریه جات افغانستان بلند برده می شود و محصولات انها مرغوب تر و با کیفیت تر می گردد.  

وی گفت که تطبیق این برنامه کشت کوکنار را کاهش میدهد و ذهنیت این را که برای تولیدات مفید زراعتی مارکیت فروش وجود دارد، افزایش می دهد.  

وزیر احیا و انکشاف دهات بودجه برنامه افغانستان در مسیر ترقی را 585 میلیون دالر اعلام کرد و گفت که به اساس این برنامه به صنایع کوچک، متوسط و گروه های مشترک المنافع قرضه داده می شود و به آنها ییکه در صدر قرار میگیرند، جوایز تشویقی نیز در نظر گرفته شده است. 

وزیر انکشاف دهات در اخیر بر هماهنگی وزارت خانه های ذیربط در تطبیق این برنامه تاکید کرد.  

حامدکرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان بعد از استماع توضیحات وزیر انکشاف دهات، برنامه مذکور را منظور نموده، آنرا یک برنامه نهایت مهم در عرصه رشد اقتصادی مردم افغانستان بخصوص در بهتر شدن وضع مشعیت مردم دهات افغانستان خواند. 

رئیس جمهور به وزیر انکشاف دهات هدایت داد تا وجوه لازم این برنامه را با هماهنگی وزارت های مالیه، تهیه و تطبیق برنامه مذکور را به طور نمونه وی در هشت ولایت افغانستان آغاز نماید.  

دراین جلسه هدایت امین رسلا وزیر ارشد، محمد صدیق فرهنگ وزیر تجارت، ضرار احمد مقبل وزیر امور داخله، جلیل شمس وزیر اقتصاد، عبیدالله رامین وزیر زراعت، حسن بانو غضنفر وزیر امور زنان، اسحاق نادری مشاور ارشد در امور اقتصادی، وحیدالله شهرانی معین وزارت مالیه، یاسین عثمانی مشاور امور مالی و عبدالرحمن اشرف ر ئیس پوهنتون کابل و مشاور در امور معادن وصنایع نیز اشتراک داشتند

راکت میدان هوای بامیان را هدف قرار داد

بامیان امن برای اولین  بار راکت می خورد

 

روز دوشنبه حوالی ساعت 9بجه صبح سه فیر راکت مردم بامیان را دچار بهت وحیرت نمود این فیر ها که در استقامت میدان هوای ولایت بامیان ودرچند صد متری نیروهای  پی آر تی  نیوزلندی (اصابت می کند) درین ارتباط  مل پاسوال عوض محمد قوماندان امنیه ولایت بامیان گفت: برای من مایه تعجب است درولایتی که صدای جنگ را مردم خوابانده بازهم صدای فیر راکت شنیده می شود وی ادامه داد من فکر میکنم که امنیت ولایت بامیان توسط خود مردم وهمکاری ارگانهای امنیتی این ولایت وقوت های دوست نیوزلند تامین است ولی گاهاً که این موضوع وشاید برای اولین بار در ولایت بامیان پیش می آید متاثیر از شرایط عمومی کشور است که بعضی ها می خواهند که وضع امنیت را متشنج نموده ودر سایه آن از قانون بگریزد از این وضعیت بنفع مسایل خود استفاه کنند"

ولی  تعداد از شهروندان این ولایت معتقد است که این فیر های راکتی بالای میدان هوای ونیروی های ائتلاف ناشی از کمکاری دولت در قسمت بازسازی این ولایت است آقای عبدالرحمان سروری می کوید:" بیکاری زیاد است هر کسی هم که درین ولایت می آید چه از خارجی وچه مقامات دولتی می گوید بامیان چون امنیت است ازین خاطر بازسازی نیست  من فکر می کنم درین ولایت نه طالب است نه کسی دیگر فقط کسانی این کار را می کند که قول های دولت مرکزی آنها را ناراحت کرده است" این گفته ای نعیمی اشاره به گفته های هایکن بیری قوماندان سابق ایتلاف است که در سفر خود به بامیان علت عدم بازسازی را در امنیت بامیان عنوان نموده بود.

      جاوید علی زاده محصل دانش گاه بامیان نیز می گوید:" درین ولایت چند بار رئیس جمهور آمد ومعاون وی آمد ما در همین طپه چونی بودیم هر کدام آنها آمد قول های به مردم داد ولی عملی نکرد وجود اینهمه انجیو در بامیان کمترین کاری نکرده است برای مردم ونیز جاوید ادامه میدهد رئیس جمهور قول داد که ولایت بامیان را از درجه سه بدرجه دو ارتقا خواهیم داد ولی نشد که نشد راه بامیان را هم معاون صاحب گفته بود هم رئیس جمهور ولی نتیجه نداد است حتا مامور دولت از جای دیگر حاضر نمی شود درین ولایت در پست های پایین بیاید بخاطر که در آمد ندارد جاوید از  همه گفته های خود نتیجه می گرد شاید یک عده قوماندانان که از سابق مانده وتفنگ دارند ویک عده قوماندانهای که تازه از بست ها وپست های شان مانده بکلی برطرف شده اند همراه با ناراضیان دولت شده باشد این فیر را بکند وبیبیند که فشار دولت تا چه اندازه است آیا می تواند دفاع کند یا می تواند تدایبر بسنجد یا از آن تیر می شود.  

غلام محمد نظری یکی از شهروندان بامیانی می گوید اینها بقایای طالبان است که به اثر کم توجهی دولت وارگانهای محلی آنها تونسته اند در بین مردم راه پیدا کنند وقوای ائیتلاف را مورد حمله راکتی قرار دهند" نظر من این است که اینها بقایای طالب است وسابقاً تفنگ بشانه داشتند اکنون این وضعیت را تحمل نمی تواند چون آنان از آن راه در امد اقتصادی داشتند ونیز این کم توجهی دولت است ونیز از کم توجهی ارگانهای محلی  است که طالبان اکنون در خانه های مردم نفوذ پیدا کرده اند وکار بجای رسیده است که قوت های ائتلاف  را با راکت نشانه می گیرد."

      اما شمس الدین کارمند افغان تلیکام نظری دیگری درین مورد دارد:" اینها تفتنگ داران اسبق است تنها ولایتی که در سطح کشورامن است آنها می خواهند که اوضاع را متشنج ساخته برای خود چور وچپاول جور کنند که این بنفع مردمان خراب کار ظاهراً شاید باشد ولی مردم را تباه می کند.

    معاون ولایت بامیان جنرال نادر فهیمی : " برادر برای شما شفاف بگویم که از ضعف پلیس ماست چندی پیش از منقطه غندک یک گروب نفر یک موتروان را کشت ونیز یک موتر اکیدن را اختطاف کرد وموتروان آنرا زخمی کرد در برابرآن پلیس ما در منطقه  رفته فقط یک شب تحقیق وگیری کرد وبرگشت در حالی آنان( پلیس باید) تا چند روز اردو میزد تا مجرم را دستگیرمی کرد منطقه غندک برای بامیان همیشه مسئله ساز بوده است مردم راست می گوید آنجا طالب نیست آنجا گروب راهزن است که خوب متاسفانه دایاک و دی دی آر هم نشده است معاوان افزود البته من اگراز مقام دولتی خود صحبت کنم ما تدابیر خود را در آن قسمت ها خواهیم داشت.   

بنظر میرسد اگر دولت درین مورد توجه خود را بصورت همه جانبه ننماید خطر آن میرود که طالبها ومخالفین دولت نیز درین ولایت دست بیابد وبامیان امن را به آشوب بکشد.