پس از فروپاشی رژِیم طالبان در سال 2001 توسط مردم افغانستان ونیروهای امریکایی و متحدینش ، کنفرانس بن درآلمان  تشکیل و بعد از موافقت روی  اداره موقت  به ریاست حامد کرزی ، جامعه جهانی در مورد  بازسازی و رشد اقتصادی افغانستان وعده های سپردند . باردیگر کشورهای دونر وکمک کننده برای افغانستان در نشست های در لندن و توکیو  وعده سپردند تا افغانستان را کمک نمایند.  
 کشور های کمک کننده یا دونر که  وعده کمک به  بازسازی افغانستان را نموده اند ، هرکدام  ده ها انجیو یا سازمان غیر دولتی  را در افغانستان تشکیل و راجستر نموده  که بیشترین کمک ها ازطریق این انجیو ها صورت میگیرد، درمرحله اول  هرانجیوی که  پول  کمک را برای بازسازی افغانستان از کشورش می گیرد  سی درصد این پول  حق  انجیو یا اداره غیر دولتی کمک کننده  میشود . 
هفتاد درصد آن تعلق به باز سازی  افغانستان می گیرد به ادامه آن هر انجیوی خارجی ده ها کارمند  خارجی را  بنام متخصص، مدیر و مشاور استخدام نموده و ماهوار برای هرکدام  ده ها هزار دالر حقوق پرداخت میکنند خریداری وسایط نقلیه  گران بها  و مودل سال ، کرایه گرفتن چندین خانه  و اپارتمان  مجلل برای دفتر و رهایش مسئولین انجوها در قیمت ترین نقاط مرکز و ولایات  که  هر موتر بالای پنجاه هزار دالر و همچنین هرخانه ماهوار بین پنج تا سی هزار دالر کرایه گرفته میشود .
مسئولین انجو ها بنا به میل وعلاقه خودشان و پیشنهاد مشاورین داخلی و خارجی شان  پروژه ها ی را درنظر گرفته و کار ان را به یک انجوی کوچکتر داخلی ویا خارجی دیگر قرار داد میکنند. 
یک حصه پول در اصل دوباره به کشور کمک کننده برمیگردد و یک حصه دیگر ان نصیب انجو ها میشود .  بعضی انجو های بی انصاف  از همین بیست یا بیست و پنج درصد هم  قیمت یک خانه را دزدیده و  پروژه را به ده یا پانزده درصد تکمیل میکنند.
پروژه های که از سوی  انجوهای کشور های دونر یا کمک کننده  پیشنهاد میگردد بیشتر ازروی علاقه مندی و سلیقه  خود انها است  نه نیازمندی مردم افغانستان.

29/2/1387 حوالی ساعت 9 بجه قبل از ظهر ده ها تن از محصلین دارلمعلمین بامیان دست به تظاهرات زده ودر پیش دفتر والی ولایت بامیان تجمع نمودند آنان بدل اعاشه ، استاد ، صنف درسی ، تعمیر جدید دارالمعلمین ،تعمیر لیلیه اناث وذکور ، مواد درسی برای شاگردان، لابراتوار، کتابخانه ورسیدگی بدیگر نارسایها ومشکلات شان را می خواستند یکی از محصلین دارالمعلمین بامیان که در حضور معاون ولایت بامیان ودیگر روئسای دوایر دولتی صحبت می کرد گفت: با وجود نارسایهای زیاد ومشکلات ما چگونه بدرسهای خود ادامه بدهیم پدران ومادران ما،  مارا با امید های زیادی بمکتب ودانشگاه فرستاده است خود آنان گرسنه خوابیده ومارا سیر نگهداشته تا درس بخوانیم برای آینده وطن خود خدمت کنیم ولی زمینه درسی را که دولت متضمن آن است فراهم نمی سازد آیا حق ما نیست که ما از شما مسئولین سوال نمایم وراجع به آینده خود ومملکت خود تصمیم بگیریم؟

معاون ولایت مل پاسوال نادر فهیمی که برای گوش دادن خواسته های محصلین از دفتر کار خود بیرون آمده در پاسخ محصلین معترض گفت:" حق باشما است که اعتراض کنید ومظاهره های مسالمت آمیز راه بیاندازید ما بحیث نمایندگان دولت مرکزی خواسته های شما را انتقال خواهیم داد ودر جهت رفع مشکلات شما اقدام خواهیم کرد ولی آنها در بین سخنان آقای فهیمی معاون ولایت سروصدا نمودند که شما مسئول هستید به داد ما برسید نه اینکه وعده بدهید آنان بصدای بلند می گفتند عدالت ، عدالت رحیم الله نجیبی(اسم مستعار) که بنمایندگی از محصلین رشته صحبت را در دست گرفت با احساسات زیاد و صدای بلند می گفت: در سال گذشته آقای اتمر وزیر معارف در بامیان آمده بود گفتند در ظرف یک هفته باید محصلین دارالمعلمین بامیان هم اطاق درسی داشته باشد وهم لیلیه ، استاد کافی و بدل اعاشه ولی تا اکنون در زمینه هیج اقدامی صورت نگرفته است وی ادامه داد ما وعده خالی نمی خواهیم ما عمل می خواهیم واستاد و درس می خواهیم رئیس معارف ولایت بامیان آقای محمد رضا ادا محصلین را دعوت به آرامش کرد وگفت تا 5 روز آینده ما استاد برای شما در نظر گرفته ایم آنان در سر کلاس های درس حاضر خواهند شد وی گفت تعداد 5 تن از استادان ما برای ترننگ فعلاً در کابل رفته است که در آخر هفته جاری بازگشت خواهند کرد  ولی در مورد خواسته های دیگر شما ازقبیل لیلیه این خواستهای است که در ظرف چند روز بر آورده نمی شود واز توان ما نیست ما در خواستی های خود را مکرراً به مقام وزارت معارف ارسال داشته ایم رئیس معارف ولایت بامیان افزود در سال گذشته که وزیر صاحب آمدند درست قول لیلیه را دادن ولی پی آر تی بامیان ساخت دارالمعلمین را در آن زمان بعهده گرفت ووزارت به امید آنها بودند که متاسفانه پی ار تی ما را تقریباً جواب داد وما وقتاً فوقتاً با وزرات در جهت حل آن در تماس بودیم که وزارت 120 هزار دالر امریکای را برای آن اختصاص داده است وتا چند مدتی دیگر کار آن شروع خواهد شد.

رئیس معارف در بخش لابراتوار وکتابخانه توضح داد که موسسه AkDN) ) موضوع ساخت کتابخانه ولابراتوار را بعهده گرفته است که به گفته رئیس معارف ولایت بامیان بزودی کار آنرا شروع خواهند کرد.

گفته های رئیس معارف تاحدودی محصلین را اقناع نمود ولی در حوالی ساعت 5 بعد از ظهر فردای آنروز محصلین معترض در طی برخوردی با پلیس وبند نمودند پل سربازار ولایت بامیان که بشترین معبر ورد وخروج موتر های وعابرین پیاده می باشد  اعتراض بخشونت کشیده شد محصلین با سنگ دستی شیشیه یک موتر فلانکوچ را شکسته وبا پرتاب سنگ یک خانم  زخمی شد وپلیس بامیان درین میان مداخله نموده تعداد 5 تن از محصلین که گفته میشود مایه خشونت دیروز قرار گرفته بودند را دست گیر وباز داشت می کند به گفته ای شاهدان عینی یک نفر به اثر ضربه پلیس در حدود 10 دقیقه بیهوش می شود این درحال است که والی بامیان داکتر حبیبه سرابی بخاطر آمادگی گرفتند بند امیر بعنوان اولین پارک ملی کشور در بند امیر که در 60 کیلو متری  غربی مرکز ولایت بامیان قرار گرفته است مسافرت نموده بودند با وارد شدن والی در صحنه تظاهرات دیروز وضعیت بهتر گردید ولی بعضی از محصلین می گفتند که وزیر معارف باید در بامیان بیاید ووضعیت را از نزدیک بررسی کند .

این مظاهرات در حال در بامیان راه اندازی شده است که مشابه آن در ولایت کندوز وغیره نیز در حال برگزاری است یکتن از استادان دارالمعلمین که نخواست اسمش فاش شود گفت مسئله تظاهرات متعلمین دارالمعلمین سیاسی است که احزاب قوی دربامیان بشترین نفوذ را دارد آنرا رهبری می کند .

با توجه به گزارش فوق که بی ارتباط با موضوع اعتصاب معلمین هم نمی باشد تحلیل ها براین استوار است که معارف کشور دارد سیر نزولی خود را طی می کند خواسته های مردم از معارف کشور بر آورده نشده است .

ولی تعداد هم تحلیل دیگری  از قضیه دارد که معارف کشور دچار برخورد ها واستفاده جوی های سیاست مداران واعضای پارلمان وکابینه شده است که این هم برای معارف کشور وهم برای معلمین ودر نتیجه برای فرزندان این مرزوبوم خطر قطعی دارد دولت باید قبل از هر چیزدیگر به این معضل توجه نمایند مشکل معلم ومشکلاتهای تحصیلات عالی را حل نماید در عصری که جهان به روی کرد های عظیم علمی نایل شده اند وجهان به جهانی علمی  تبدیل شده، معارف رول اساسی را در ایجاد تشکیل جامعه مترقی وسعادتمند ایفا مینماید از طرف دیگر ارزشهای معارف شاید برای هیج انسانی در دنیا مخفی نباشد معارف ومکتب وسیله است در جهت تفاهم، تبادله تجارب، وحدت ملی، همگرای، نزدیکی افکار و اندیشه های مختلف و در نتیجه صلح، ثبات و امنیت. مکتب در نهادینه نمودن قوانین، ارزش های فرهنگی و اجتماعی  رول بس بزرگی را ایفا می نماید. و نقش شان در اشاعه فرهنگ، اعتقادات و باورهای مردم بسیار برجسته است. بنابر این دولت باید محتاطانه عمل نمایند و در جهت دفاع از فرهنگ، اعتقادات و باورهای جامعه بی توجه نباشند وطوری بخورد کنند با معارف که حرف وعمل با همدیگر مطابقت کلی داشته باشد و الا معارف کشور روز بروز اهمیت ، کیفیت وبازدهی مثبت خود را از دست داده ودر نتیجه بی خواسیت خواهد شد که درین صورت سلطه فرهنگ های بزرگ بر جامعه ما سایه خواهند افگند و در پی تسخیر جامعه خواهند شد و ارزش های جامعه، را خواهند بلعید. برای ان که فرهنگ و ارزش های جامعه را رشد بدهیم تا بتوانند در مقابله با فرهنگ های بیگانگان قرار گیرند و بتوانند از محو و نابودی ارزش ها جلوگیری کنند، معارف وتحصیلات عالی کشور ودیگر موسسه های آموزیشی مسئولیت عظیم و خطیر را به عهده دارند تا در جهت رشد و غنامندی فرهنگ، عنعنات، باورها، رسوم و ارزش های جامعه خود تلاش ونهادینه سازی نمایند.

 به اعتقاد دانشمندان دنیا مشکلات کشور های توسعه نیافته ناشی از فقر اقتصادی نیست بلکه ناشی از فقر فرهنگی وضعف معارف وتحصیلات و عدم بیداری مردم آن کشور است. بناءً مکاتب میتوانند در جهت بیداری مردم و آگاهی عامه رول بسزا را بازی نمایند. چون یگانه چیزی است که سیر و حرکت اجتماعی را معین می کند،

متأسفانه تعدادی از سیاسیون در افغانستان از احساسات معلم ومتعلم سوء استفاده کرده به جنجال وجنجال آفرینی پرداخته ذهن خانوادههای افغانی و اولادهای این سرزمین را مخدوش ساخته که درس و تعلیم فراموش شان شده است و از معارف برداشته های بد وخشین نمایند دولت مرکزی باید توجه داشته باشند که باید ضعف ها وقوت های رهبری معارف را بررسی واقدام جدی در زمینه نمایند تا فرزندان این وطن با دل ودماغ آسوده بدرسهای خود بپردازند واز مکتب ومعارف بیاموزند وبرای خود ووطن چیزی شوند اینکه هزاران هزار متعلم مشغول درسند وهزاران معلم مشغول درس دادن یک نعمت بزرگی برای ملت ودولت افغانستان بحساب می آید این نعمت براحتی بدست نیامده است وباید هر طوری شده حفظ شود.

تعلیم وتربیه بنیاد جوامع انسانی بحساب می آید اقتصاد ، سیاست، اجتماع سالم همه وهمه در سایه تعلیم وتربیه رشد ونمو می کند وبارور می گردد کشور های جهان به اندازه ای قابل توجه سالانه در رشد تعلیم وتربیه شان هزینه می کند در کشور ما افغانستان نیز بعد از ناملایمات شدید سیاسی ونظامی وجنگ های مخرب از دوران تجاوز قشون سرخ شوروی سابق گرفته تا دوران های پرهرج ومرج مجاهدین وطالبان رشد کمی وکیفی تعلیم وتربیه تا حدودی نسبی رضایت عمومی را در جامعه داشته است گرچند که کوشش ها در مورد تعلیم وتربیه کشور ابتدای بوده تا حد نیاز های اولیه گام برداشته میشود اما با تناسب سالهای بحران رشد آن قابل انکار نیست.

بعلت که دولت مرکزی ومقامات عالی معارف کشور بوعده های چندین ساله شان جامه عمل پوشانده نتوانیست ودچار خبط واشتباهات زیاد گردید درین اواخیر ما شاهد اعتصاب ها وتظاهرات خاموش معلمین وشاگردان مکاتب تعداد از ولایت ها ومرکز کشور هستیم که این در ذات خود یک فاجعه ملی نسبت به معارف کشور بحساب می آید چون از طرفی روند تعلیم وتربیه را در دوره اعتصاب ها مختل می سازد وفرزندان مردم که بیصبرانه انتظار اساتید شان را در مکاتب می کشند باادامه این روند آنها کمکم مایوس شده واز درس وصنف درسی وماحول تعلیم تربیه دور شده ودلسردی ودر نتیجه فاصله ای عمیق با درس پیدا می کنند واز سوی دیگراساتید نیز با بیکاری ودور از فضای درسی عادت کرده ودنبال شغل های آزاد می گردند   ومهم تر ازهمه بحران بی اعتمادی بین معلم ومتعلم وبین مراتب تعلمی واداری معارف کشور بوجود می آید که در نتیجه این بحران بین دولت وملت راه می یابد  ومردم که توقعات زیادی نسبت بدولت شان دارد از دولتشان دلسرد شده ودولت درین صورت کمتر حمایت های مردمی را باخود میداشته باشد که واضح است برایند آن برای دولت مثل افغانستان صدمات جبران ناپزی را بدنبال دارد چون معارف بصورت عموم در تمام خانواده ها راه دارد  کمتر خانواده است دریک کشور که فرزند واولاد شان یا از متعلقین نزدیکشان روزانه با مکتب ومعلم ودرس تعلیم سروکار نداشته باشد که تقریباً به فرد وفرد ملت ارتباط می گیرد اکنون تمام مردم افغانستان در مورد سرنوشت وآینده فرزندان شان سوالاتی دارند وهمیشه مترصد خبر های خوشی از جانب مقامات اند که برای حل قضیه مذکور چه اقدامات معقولی را در نظر دارند.

اخلاصی بامیان

  سه صد وهفتاد پروژه ازبرنامه همبستگی ملی،درسه ولسوالی بامیان، اجرا و درحال تکمیل شدن است.

این مطلب را عطا میرمحتاط مسئول اجراوی پروژه های انکشافی آغاخان درگفتگوی عنوان داشت مسئول اجرایوی پروژه های انکشافی آغاخان در ولایت بامیان گفت:" برنامه همبستگی ملی،ازطرف وزارت احیا وانکشاف دهات تمویل می گردد وفعالیت های ما درسه ولسوالی شیبر،پنجاب وورس بامیان، ،اجرامی شود. عطا میرمحتاط گفت:" بشتراز دوصدو هشت میلیون افغانی ،بودجه این پروجه ها را نیز شوراهای انکشافی ،این، ولسوالی ها گرفته اند وازمیان سه صدو هفتاد پروجه ،نود ویک پروجه آن را، اجرا کرده اندودوصدو هفتادونه پروجه دیگر آن درحال تکمیل شدن است . اوافزود:کل بودجه این سه صدو هفتاد پروجه ،بیشتراز سه صدوشصت وهفت میلیون افغانی می شود. گفتنی است پروژه های برنامه همبستگی ملی را درمرکز وسه ولسوالی یکه ولنگ ،کهمردوسیغان ،موسسه بین المللی هبیتات، اجرا می کند    مردم بامیان از پروژه های همبستگی ملی رضایت دارند اگر روند کاری این پروژها به شکل اساسی پیش بروند تغییرات مثبتی در سطح زندگی مردم ایجاد خواهد شد.

پیام نوروزی

برآمد باد صبح و بوي نوروز                   به  کام دوستان و بخت پيروز
مبارک بادت اين سال وهمه سال           مبارک بادت اين روز وهمه روز

حلول سال نو خورشیدی ونوروز را به کافه ملت غیور وشرافتمند کشورمان افغانستان تبریک می گویم همچنان وجشن نوروز  که عيد زندگي و نشانه ماندگاري مردم است به تمام کسانیکه نوروز را گرامی میدارند در سراسر جهان تبریک ومبارک باد عرض می کنم.

این روز که در عمق اساطیر ملی ودرتاریخ وخرد فرد فرد ملت مردم افغانستان جمع هست جای آندارد که خرد ملی ما مانند گذشته گان بصورت همگانی بیدار شده وعزمی همگانی را برای سر افرازی کشور مان بوجود بیاریم نوروز های کشور ما درتاریخ صدمات زیادی دیده اند باید این روز را به پیمانه ملی سرفرازانه بزرگداشت نماییم وکار های بزرگی را برای ملت خود سامان دهیم. 
 
نوروز پیام های جانانه دارد ویکی از آن پیام های زنده وجاویدانی نوروز همانا بازانديشي فکری است تحول که بوجود می آید در طبیعت تحول مهم تری را از آدمیان می خواهد .

 همانطوری عید نوروز نوید بهار وسرسبزی را بطبیعت می بخشد وفصل گل وسنبل است، سرآغاز طراوت وجوان شدن عالم خاکی است به طراوت نشستن زندگی آدمیان وجوانه زدن زندگی نیز هست.

پس بیایید با آغاز سال نو 1387 خورشیدی اتحاد وهمدلی وهمبستگی ملی خود را در سراسر دنیا بنمایش بگزاریم  واز زیبای های خدادی این روز وفصل بهار سبزنگی وپیوند های عاطفی وملی را بوجود بیاوریم تا باشد که کشور سربلند وآزاد ومفتخر از فرهنگ کهن ملی خود باشیم 

از خداوند بزرگ براي همه كودكان و جوانان و زنان و مردان مصمم افغانستان زمين در هر شهر و دیار كه هستند شادكامي و بهروزي مسئلت دارم.

محمد عارف اخلاصی بامیان

جامعه جهانی با کشور ما افغانستان بنابه قرار داد های که در چند سال داشت قرار شد افغانستان از کمک های جامعه جهانی استفاده کنند وزمینه اعمار مجدد وزیر بناهای حیاتی کشور که تمام پایه های اقتصادی آن از هم فرو پاشیده بود آغاز گردد امید های زیادی در دل مردم جنک دیده کشور مان زنده شد ولی هنوز با گزشت  شش سال از آن زمان وتشکیل اجلاس های متعدد اعم از اجلاس برلین ولندن که در ارتباط با چگونگی تخصیص کمک ها وجهت انکشاف وباز سازی کشور ایجاد شد هنوز مردم با مشکلات فراوانی دست وپنجه نرم می کنند واکثریت مردم توان مخارج ساله خود را ندارند.

نقش اول را در آشفته بازار سیاست و نظامی گری بازی می کند، سخن از از برنامه های وسیع ملی اقتصادی وانکشافی کمی اغراق آمیز بنظر می رسد. در کشوری که نزدیک به سی سال است که جنگ و خشونت و ویرانگری

 اما همانطوریکه در گذر حوادث جنگ ها و خشونت ها نیز گاهی اوقات اتفاقات مثبت از روی تدابیر خردمندان کشور اتفاق می افتد، برنامه انکشافی بزرگ اقتصادی  افغانستان، هر چند اندک نیز جزء این اتفاقات باید به شمار آید. خبربرنامه بزرگ اقتصادی و انکشافی تحت نام افغانستان در مسیر ترقی خبر بسیار خوش و امیدوار کننده است که از طرف وزیر انکشاف دهات کشور طرح ودر حضور رییس جمهور تقدیم می شود برای مردم ولایت بامیان دلچسپی وانگیزه های مثبتی را ببار آورده است این خبرخوش در حال از لابلای خبرهای ناگوار جنگ و خشونت اعلان می گردد که مردم اکثراً دنبال یک لقمه نان شب وروز سرگردانند.
        افغانستان  شانس بزرگ دارد برای این گونه پروگرامها  در صورت که توسعه و مدرنیزه کردن صنایع دستی وغیره به خوبی می تواند بسیاری از معضلات راحل نماید و میزان کشت تریاک را پایین بیاورد و درصد زیادی از گراف بیکاری را در کشور نیز پایین بیاورد. استفاده  از میوه وصادر کردند آن  و قالین دو متاع بسیار مهم و ارزنده ای است که افغانستان می تواند برای دنیا صادر نماید وهمچنان تقویه بنیاد اقتصادی شهروندان را فراهم آورد.

صنعت قالین و انواع میوه ها کشور در همه فصول و در همه زمانها و مکانها، خریداران و مشتاقان زیادی دارد، اما صد افسوس که خشونت جنگ و ناامنی ها و تلاش های مافیای مواد مخدر نمی گذارند، این متاع های با ارزش به رشد کامل خود برسد و با دانش مدرن امروز مورد حمایت و پشتیبانی قرار گیرد.
صنعت قالین در بسیاری از شهرها و روستاهای افغانستان رواج چشم گیر یافته است شهرهای بزرگی چون کابل، هرات، مزار شریف، غزنی و شمال و مناطق مرکزی بامیان ودایکندی افغانستان بیشتر تولید قالین را دارند و اکثر خانواده ها در این شهرها و مناطق یاد شده از همین راه به امرار معاش زندگی شان ادامه می دهند.  فقر و بیکاری سبب شده است که در این شهرها و مناطق یاد شده زن و مرد و پیر و جوان و بسیاری از کودکان به بافتن قالین مشغول گردند تا لقمه نانی برای زندگی پیدا کنند.

محمدرضا محمدی وسید احسان الله رحمتی از شهروندان بامیانی معتقد ند افغانستان بعنوان فقیرترین کشور دنیا نیاز به اینگونه پروگرام ها از هر نظر دارد باید این موضوع بجدیت دنبال شود:

افغانستان يکی از فقير ترين ممالک دنيا است و ضرورت به اين دارد تا راه حل دايمی برای تامين غذا برای مردم جسته شود واین گونه پروگرامها باید جدی گرفته شود. تا بکی ما قالین ببافیم و درست کنیم وپاکستان آنرا لایبل زده در جهان بنام خود بفروش برساند وما در بدر دنبال نان بگردیم.

سيد احسان الله رحمتی:"

اینکه چگونه این برنامه را ترتیب می کند ودر کشور عملی می کنند درقدم اول باید به ساحات دور دست  توجه کنند مسئولیت دولت افغانستان است که درین رابطه با جدیت عمل کند دولت می تواند از طریق پروگرام های انکشاف دهات واز طریق شوراهای مردمی که تا کنون تا جای نشان داده است که کارش شفاف بوده است این پروگرام ملی به پیش ببرد ونیز از طریق نمايندگان پارلمان است که به نام اين مردم فقير به چوکی های پارلمان با اخذ معاش هنگفت تکيه زده اند هم می تواند این پروگرام را تطبیق وپیش ببرد ولی من پشنهادم این است که ازطریق انجیو ها دولت اقدام نکنند.شش سال از سقوط طالبان گذشت، به ملیارد ها دالر سرازیر اين کشور شد واکثراً از طریق انجیو ها مصرف شد اما اندک تغییری در زندگی مردم وانشکاف کشور نیاورد.

داود علی نوری:" برنامه ملی ودستگيري ازبيچاره گان وجود ندارد گرچه من کارنامه دولت آقای کرزی را آنقدرکه ميبايست خوب نميدانم ولی به نظرمن تا جای که به دولت افغانستان و حاميان بين المللی شان تعلق ميگيرد راه حل  مشکلی درزمينه فراهم آوري کار وایجاد شغل است  واین شاید بتوان بهرترین نمونه برای  سطح دهات وقصبات واستفاده وبهینه از نیروی انسانی دانست چون دراینجا مردم زن ومرد در خانه ودر قریه خود می تواند شغل داشته باشد از یکطرف برای مردم عادی مصورفیت ایجاد می شود وروحیه مردم نسبت به دولت خوب میشود واز طرف استعداد نیز رشد می کند.

اسدالله توکلی:" امروز در کشور ما  فقرگسترده متاسفانه تمام زوایای حیات اجتماعی مردم ما فرا گرفته است دوم اینکه این کمک کوشش شود دراین پروگرام  خود مردم مستقم نقش داشته باشد ودر فکر خارج وغیره دولت نباشد  درصورتیکه خود مردم دست به دست هم شده پلان ملی بریزد در آخربه نتیجه خوبی خواهد رسید مثلاً همین پروگرام دولت که از طرف انکشاف دهات پشنهاد شده است در سطح خود آنان بوده این موضوع ما از طریق شما ( منظورش بنده اخلاصی است) اطلاع یافتیم باید از طریق رسانها تبلیغ شود آگاهی عامه یکی ا ز شرط  دولت داری است ودولت مکلفیت دارد این در قانون اساسی هم آمده است که مردم را در جریان برنامه های خود دولت قرار دهد. "

محمدآصف:

 موضوع انکشافی  را که دولت اعلان کرده است يک امر حتمی و لا ينفک هرجامعه است ودرسراسرجهان به اشکال مختلف رايج است. مردم افغانستان به اين موضوع نسبت به جها نيا ن احتياج بيشتری دارند.قلع وقمع فساد درهر شکليکه باشد، شناس اشخاص مستحق کمک، کاروسرگرمی برای اشخاص بيکار، و هم تعمير وتشکيل مدارس، ازبين بردن خويش خوری که اين هم يک بخشی از فساداست وبالاخره نکو نيتی که اساس همه است ميتوان به مردم آسيب بذير تاحدی کمک نمودامادولت متوجه این موضوع هم بوده باشد که نظارت صد درصدی خوده را بالای خود وزارت انکشاف دهات اعمال نماید چون این وزارت نیز دچار اختلاس های کلانی است که اگر توجه به آن نشود تمام برنامه های دولت ازین طریق من بعد دچار ضعف وتردید می گردد چون این وزارت در سالهای اول کارش خوب وقابل قدر بود وتا حدودی اعتماد مردم با خود داشت ولی درین آواخر دیده میشود که این وزارت از همان اعتماد قبلی خود سوئی استفاده می کند.

رضا ناصری بامیان:  چگونه دولت می تواند که این پروگرام را پیش به برد وبه مردم آسیب پذیر کمک شود؟

گاهی اوقات برنامه ها ملی نیست حتا که از طرف دولت افغانستان وسازمان ملل متحدهم طرح ریزی شده باشد چون آنها نیز ازراه های مختلف چه در درگیری مردم  افغانستان خواسته تا در کشور حضور خود را بیابد وموضوع اقتصاد وسیاست خویش مقدم برتمام قرار بدهند. این سازمان از همه خواسته، همکاری کنند تا کاروانهای امداد با مصونیت به محلات مطلوب برسد.


من خدمت شما عرض می کنم که در قدم اول کمک بزرگ برای مردم افغانستان امنیبت است زیرا در سایه امنیت به هدف نهایی خود خواهد رسید. بدین منظور دولت افغانستان وکشور های کمک به امنیت باید صادقانه جلو نا امنی را بگیرد در بامیان هم متاسفانه علایم نا امنی من بعد مشاهده میشود. من به عنوان یک افغان که درد گرسنگی و تمام رنجهای هموطنانم را به خوبی درک میکنم درد و رنج هموطنان فقیر و بی خانمان خودرا احساس میکنم. درد ان اطفال یتیم و بی سر پرست وان بیوه زنهای حیران و چشم براه که هیچ امیدی ندارند بلاخره بلی دولت باید این پروگرام ملی را ازقبل می داشت تا دردیر نشده از آن بهره بری بشتری نمایند.

همچنان من نقش نهاد های بین المللی را موئاثیر میدانم 

لطف الله از لیسه مرکز ولایت بامیان:"ما تا بحال شاید همچون یک تحول وفکری بنیادی نبوده ایم که باشد زیر بنا ویا هم زنده گی مردمی که ضرورت به کمک دارند را تغیر دهد نبودیم. همیشه بنام های مختلف گفته می شود که فلان برنامه را دولت زیر دست دارد ولی در عمل به مردم بیچاره افغانستان چیزی نمی  شود مگرجیب کسانیکه ده ها تعمیر دارند پر از پول شده ویک تعمیر نو به آن تعمیر شان اضافه شده ویا هم در حساب بانکی شان در خارج از کشور پول اضافه شده است.
نمیدانم که پروگرام این انکشاف که شما می گویید  برای افغانستان چگونه است؟
در مجموع دولت روی  مردم بی بضاعت را میخواهند برنامه داشته باشن تا در آینده آنها را کمک کنند ویا اینکه جیب وزرا و اراکین دولت را پر میکنند؟"

_ محمد یوسف رحمانی: " صادرات قالین از مهمترین اقلام به شمار می رود که می تواند سود کلانی برای مردم افغانستان داشته باشد. اما متأسفانه جامعه رواج انبوه تولید و صنعت قالین در کشور، دست رنج مردم افغانستان به نام و هنر خودشان صادر نمی گردد و افتخار صادرات و صنعت و هنر قالین افغانی را پاکستان برای خود کمایی می کند. در صور تی که عواید و سود صادرات قالین افغانستان نیز جز گراف صادرات کشور افغانستان به شمار آید، درصد صادرات افغانستان به صورت فوق العاده در کنار صادرات میوه و خشکبار بالا خواهد رفت و شاید به میلیارد دالر صادرات بالغ گردد. اما همانطوریکه مشکلات زیادی فراروی صادرات میوه افغانستان وجود دارد، صنعت صادرات قالین در افغانستان به اندازه ای از مشکلات و چالش های فراوان رنج می برد که حتی این دستاورد عظیم تجاری که با دست رنج مردم ما تهیه می گردد به نام کشور پاکستان در دنیا صادر می گردد.
برای برطرف کردن موانع و چالش های صادرات قالین به نام افغانستان تلاش صورت نمی گیرد دولت باید درین خصوص کار کند وهر روز جنگ های سیاسی وداخله خودده با کشور پاکستان زیاد نکند بلکه روی یک توافق کلی برسد.

  احد علی رضای :" برادر مشکل ما این است که افغانستان تا هنوز از توان پرداخت و قیچی ماشینی قالین عاجز است و این دستگاه تا هنوز در افغانستان فعال نگردیده است. سوال اساسی این است که اگر مانع عمده صادرات قالین افغانستان به نام این کشور فقط همین باشد و کشور پاکستان صرف به دلیل اینکه قالین های دست باف افغانی را پرداخت کاری و قیچی زنی می کند آن را به نام خود صادر می کند، چرا دولت افغانستان و دست اندرکاران امور تجاری، این زمینه را در افغانستان فراهم نمی کنند که با ورود این دستگاه ها به کشور این افتخار نصیب مردم و کشور افغانستان گردد؟
ما از دولت خود می خواهیم که اول این اندازه کار کوچک ولی مهم را انجام دهد.

محمد یونس داوری : متأسفانه در کشور ما مردم ما در مورد صنعت وغیره بی پشتوانه بوده است وتوقع از  دولت در مجموع در کشور ما بکلی کم است چون در گزشته ها دولت ها برای مردم کار نکرده بلکه از مردم کار گرفته است در مورد صنایع دستی کشور با تمام ابعادش قبلاً کار نشده است وهمچنان روی صادرات دیگر اقالام مثلاً در مورد صنعت قالین همانطوریکه در زمینه صادرات و بازاریابی و تبلیغ و شناسایی این کالا به نام افغانستان هیچ کاری صورت نگرفته و هیچ تلاشی برای ثبت دست رنج مردم این سرزمین انجام نشده است، حمایت های دولت از تولید گران و بافندگان قالین نیز به سرحد صفر است هم اکنون دولت این بار نامه را روی دست دارد ما بسیار خوش هستیم آنچه در این زمینه تلاش صورت گرفته خدا کند جامه عمل بپوشد.

من از ولایت خودم باشما صحبت می کنم چون ولایت بامیان محصولات زراعتی زیاد ندارد وهمین طور محصول درختی ومیوه شان هم قابل توجه نیست ولی مهم ترین تولیدات اینجا محصولات حیوانی است از قبیل دوغ وچکه وقوروت وماست وپشم وکلم وصنایع دستی که ازین جا صادر می شود از قبیل قالین وکلم وکلمچه ونمد اکنون اگر فعالیت های تجاری را در جمع آوری پشم، ریسندگی، رنگ ریزی، طراحی و نقشه و بافندگی قالین دولت بعنوان پشتوانه اقتصادی مردم انجام دهند چه اندازه خوب می شود  چونکه بسیاری از شهروندان و روستاییان شمال و مرکز افغانستان خرج زندگی شان به این صنعت وابسته است در برابر مزد اندکی می بافندبرای این صنعت در چند سال اول برنامه ریزی شود دولت حمایت کند بعداً مردم خودش سر پای خود استاد می شود.

دولت دولت است یقیناً  می تواند که  که افتخار زحمت و هنر بافندگی و مرغوبیت قالین به نام خود افغانستان شود این دولت افغانستان است که باید در این زمینه تلاش های جدی به خرج دهد تا صادرات قالین به نام مردم و کشور افغانستان صورت گیردوهمچنان دولت میتواند مرغ داری وگاو داری را رونق دهد واین  برنامه ها خودش کار آفرین است وشغل آفرین است واز طرف نیاز های ملی ما برطرف می کند وصادرات ما قوی وزیاد واعتبار پیدا می کند.
حبیب الله خالقی خبر نگار سایت آوا در بامیان:"  دولت در زمینه باغداری و توسعه باغهای میوه نیز تلاش های جدی صورت نداده است، اگر دولت افغانستان بتواند به صورت تضمینی میوه افغانستان را به خارج صادر نماید و نیز دانش کشاورزی و باغداری را به باغداران بیاموزاند و باغداری افغانستان را مکانیزه نمایند، بهترین کشت بدیل در برابر تریاک خواهد بود. طبیعی است وقتی کشاورزان دریابند که درآمد باغداری مکانیزه و دیگر محصولات کشاورزی ارزش بیشتر یا برابر با محصولات تریاک را دارند، آنان با رغبت و میل زیادی از کشت تریاک فاصله خواهند گرفت.
یکی از عواملی که دهاقین نمی توانند از کشت تریاک فاصله بگیرند این است که میزان درآمد دیگر محصولات کشاورزی به اندازه محصولات تریاک نیست. اما باغداری مکانیزه و حمایت دولت و خرید تضمینی میوه از باغداران می تواند این مشکل را برطرف نماید کشاورزان را تشویق نماید تا از کشت تریاک فاصله بگیرند.

سه شنبه 16 میزان 1386 

برنامه بزرگ اقتصادی و انکشافی تحت نام "افغانستان در مسیر ترقی" امروز از سوی حامدکرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان منظور شد. 

برنامه بزرگ " افغانستان در مسیر ترقی" که به ابتکار حامد کرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان به منظور رشد اقتصادی مردم افغانستان از سوی وزارت احیا وانکشاف دهات آماده تطبیق شده است، یک برنامه ده ساله می باشد که  برای مردم دو اعشاریه یک میلیون شغل ایجاد می کند و در حدود دو میلیارد دالر عواید تخمینی دارد. 

این برنامه بزرگ برای تولیدات دهات افغانستان بازار ایجاد می کند و متشبثین اشتغال های کوچک و بزرگ حمایت می شوند. 

در جلسه یی  که صبح امروز به خاطر ارایه این طرح به ریاست جمهوری اسلامی افغانستان در ارگ ریاست جمهوری برگزار شد، احسان ضیا وزیر احیا و انکشاف دهات طرح مذکور را تشریح نموده، گفت که به اساس این طرح اقتصاد مردم افغانستان رشد می نماید و در ده سال آینده برای روستاییان زیادی شغل ایجاد می گردد.  

او گفت که در سال گذشته واردات زیاد تخم مرغ، گوشت مرغ، روغن، ظروف یکبار مصرف، رب بانجان رومی، نمک، کمپل، گوگرد، صابون و غیره صورت گرفته است، در حالی که ما می توانیم این محصولات را در داخل افغانستان تولید نموده، متشبثین آن را تقویت نماییم و همزمان با آن به این محصولات در سطح کشور، منطقه و جهان بازاریابی نماییم.  

وزیر احیا و انکشاف دهات با اشاره به صنعت قالین افغانستان گفت: در حالی که افغانستان دومین تولید کننده قالین در منطقه است،اما این مقام به کشور دیگری داده شده است.   

وزیر انکشاف دهات گفت که با بازاریابی خوب و صادر نمودن قالین افغانستان از بنادر کشور ما می توانیم صنعت قالین افغانستان را انکشاف دهیم و برای مردم شغل بیشتری دراین عرصه فراهم کنیم.  

آقای احسان ضیا گفت که این برنامه درجوار فراهم آوری زمینه های دیگر، بسته بندی مرغوب و استاندرد را نیز به متشبثین مهیا می سازد که این خود تاثیر بسزای در فروش تولیدات دهات افغانستان خواهد نمود. 

وزیر احیا و انکشاف دهات همچنان گفت که با تطبیق برنامه مذکور توانایی قریه جات افغانستان بلند برده می شود و محصولات انها مرغوب تر و با کیفیت تر می گردد.  

وی گفت که تطبیق این برنامه کشت کوکنار را کاهش میدهد و ذهنیت این را که برای تولیدات مفید زراعتی مارکیت فروش وجود دارد، افزایش می دهد.  

وزیر احیا و انکشاف دهات بودجه برنامه افغانستان در مسیر ترقی را 585 میلیون دالر اعلام کرد و گفت که به اساس این برنامه به صنایع کوچک، متوسط و گروه های مشترک المنافع قرضه داده می شود و به آنها ییکه در صدر قرار میگیرند، جوایز تشویقی نیز در نظر گرفته شده است. 

وزیر انکشاف دهات در اخیر بر هماهنگی وزارت خانه های ذیربط در تطبیق این برنامه تاکید کرد.  

حامدکرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان بعد از استماع توضیحات وزیر انکشاف دهات، برنامه مذکور را منظور نموده، آنرا یک برنامه نهایت مهم در عرصه رشد اقتصادی مردم افغانستان بخصوص در بهتر شدن وضع مشعیت مردم دهات افغانستان خواند. 

رئیس جمهور به وزیر انکشاف دهات هدایت داد تا وجوه لازم این برنامه را با هماهنگی وزارت های مالیه، تهیه و تطبیق برنامه مذکور را به طور نمونه وی در هشت ولایت افغانستان آغاز نماید.  

دراین جلسه هدایت امین رسلا وزیر ارشد، محمد صدیق فرهنگ وزیر تجارت، ضرار احمد مقبل وزیر امور داخله، جلیل شمس وزیر اقتصاد، عبیدالله رامین وزیر زراعت، حسن بانو غضنفر وزیر امور زنان، اسحاق نادری مشاور ارشد در امور اقتصادی، وحیدالله شهرانی معین وزارت مالیه، یاسین عثمانی مشاور امور مالی و عبدالرحمن اشرف ر ئیس پوهنتون کابل و مشاور در امور معادن وصنایع نیز اشتراک داشتند

بامیان امن برای اولین  بار راکت می خورد

روز دوشنبه حوالی ساعت 9بجه صبح سه فیر راکت مردم بامیان را دچار بهت وحیرت نمود این فیر ها که در استقامت میدان هوای ولایت بامیان ودرچند صد متری نیروهای  پی آر تی  نیوزلندی (اصابت می کند) درین ارتباط  مل پاسوال عوض محمد قوماندان امنیه ولایت بامیان گفت: برای من مایه تعجب است درولایتی که صدای جنگ را مردم خوابانده بازهم صدای فیر راکت شنیده می شود وی ادامه داد من فکر میکنم که امنیت ولایت بامیان توسط خود مردم وهمکاری ارگانهای امنیتی این ولایت وقوت های دوست نیوزلند تامین است ولی گاهاً که این موضوع وشاید برای اولین بار در ولایت بامیان پیش می آید متاثیر از شرایط عمومی کشور است که بعضی ها می خواهند که وضع امنیت را متشنج نموده ودر سایه آن از قانون بگریزد از این وضعیت بنفع مسایل خود استفاه کنند"

ولی  تعداد از شهروندان این ولایت معتقد است که این فیر های راکتی بالای میدان هوای ونیروی های ائتلاف ناشی از کمکاری دولت در قسمت بازسازی این ولایت است آقای عبدالرحمان سروری می کوید:" بیکاری زیاد است هر کسی هم که درین ولایت می آید چه از خارجی وچه مقامات دولتی می گوید بامیان چون امنیت است ازین خاطر بازسازی نیست  من فکر می کنم درین ولایت نه طالب است نه کسی دیگر فقط کسانی این کار را می کند که قول های دولت مرکزی آنها را ناراحت کرده است" این گفته ای نعیمی اشاره به گفته های هایکن بیری قوماندان سابق ایتلاف است که در سفر خود به بامیان علت عدم بازسازی را در امنیت بامیان عنوان نموده بود.

      جاوید علی زاده محصل دانش گاه بامیان نیز می گوید:" درین ولایت چند بار رئیس جمهور آمد ومعاون وی آمد ما در همین طپه چونی بودیم هر کدام آنها آمد قول های به مردم داد ولی عملی نکرد وجود اینهمه انجیو در بامیان کمترین کاری نکرده است برای مردم ونیز جاوید ادامه میدهد رئیس جمهور قول داد که ولایت بامیان را از درجه سه بدرجه دو ارتقا خواهیم داد ولی نشد که نشد راه بامیان را هم معاون صاحب گفته بود هم رئیس جمهور ولی نتیجه نداد است حتا مامور دولت از جای دیگر حاضر نمی شود درین ولایت در پست های پایین بیاید بخاطر که در آمد ندارد جاوید از  همه گفته های خود نتیجه می گرد شاید یک عده قوماندانان که از سابق مانده وتفنگ دارند ویک عده قوماندانهای که تازه از بست ها وپست های شان مانده بکلی برطرف شده اند همراه با ناراضیان دولت شده باشد این فیر را بکند وبیبیند که فشار دولت تا چه اندازه است آیا می تواند دفاع کند یا می تواند تدایبر بسنجد یا از آن تیر می شود.  

غلام محمد نظری یکی از شهروندان بامیانی می گوید اینها بقایای طالبان است که به اثر کم توجهی دولت وارگانهای محلی آنها تونسته اند در بین مردم راه پیدا کنند وقوای ائیتلاف را مورد حمله راکتی قرار دهند" نظر من این است که اینها بقایای طالب است وسابقاً تفنگ بشانه داشتند اکنون این وضعیت را تحمل نمی تواند چون آنان از آن راه در امد اقتصادی داشتند ونیز این کم توجهی دولت است ونیز از کم توجهی ارگانهای محلی  است که طالبان اکنون در خانه های مردم نفوذ پیدا کرده اند وکار بجای رسیده است که قوت های ائتلاف  را با راکت نشانه می گیرد."

      اما شمس الدین کارمند افغان تلیکام نظری دیگری درین مورد دارد:" اینها تفتنگ داران اسبق است تنها ولایتی که در سطح کشورامن است آنها می خواهند که اوضاع را متشنج ساخته برای خود چور وچپاول جور کنند که این بنفع مردمان خراب کار ظاهراً شاید باشد ولی مردم را تباه می کند.

    معاون ولایت بامیان جنرال نادر فهیمی : " برادر برای شما شفاف بگویم که از ضعف پلیس ماست چندی پیش از منقطه غندک یک گروب نفر یک موتروان را کشت ونیز یک موتر اکیدن را اختطاف کرد وموتروان آنرا زخمی کرد در برابرآن پلیس ما در منطقه  رفته فقط یک شب تحقیق وگیری کرد وبرگشت در حالی آنان( پلیس باید) تا چند روز اردو میزد تا مجرم را دستگیرمی کرد منطقه غندک برای بامیان همیشه مسئله ساز بوده است مردم راست می گوید آنجا طالب نیست آنجا گروب راهزن است که خوب متاسفانه دایاک و دی دی آر هم نشده است معاوان افزود البته من اگراز مقام دولتی خود صحبت کنم ما تدابیر خود را در آن قسمت ها خواهیم داشت.   

بنظر میرسد اگر دولت درین مورد توجه خود را بصورت همه جانبه ننماید خطر آن میرود که طالبها ومخالفین دولت نیز درین ولایت دست بیابد وبامیان امن را به آشوب بکشد.  

سه پروژه عمده  قوای سنگاپور که در ولایت بامیان ساخته شده بود به بهره بردای رسید

والی بامیان خانم سرابی که در افتتاح پل قریه منار با جمعی از ژورنالستان مقیم بامیان صحبت می کرد گفت:" با افتتاح این پل  که بیش از پنصد خانوار را به سرگ اصلی وصل می کند سومین پروژه انکشافی است که توسط نیروهای ایئتلاف در ولایت بامیان در مدت یک هفته مورد بهره بردای قرار می گیرد." والی بامیان علاوه نمود که پروژه اول در مرکز ولایت بامیان پل قریه چبدره بود که در هفته گزشته افتتاح شد وپروژه دیگر ذخیره آب برای لیلیه محصلین دانشگاه بامیان بودند که هر کدام در نوع خود ارزش به سزای دارد والی بامیان یاد آور شد متاسفانه ما دربودجه ولایت یک بودجه مخصوص برای حالات اضطرار نداریم که بتوانیم بموقع بمردم خود رسیده گی بکنیم که از جمله قضیه همین پل حاضر است وی گفت در سالهای گزشته ونیز د ر آب خیزی های بهار سال جاری ما درین پل شاهد تلفات تعداد از دختران وبچه های خورد سال مردم بودیم واین تنها راه عبور ومرور قریه جات پل خامه وساخته شده خود مردم را داشت که خالی از خطر نبود والی بامیان از قوماندان پی آرتی ولایت بامیان جنرال مکل نیل اظهار تشکر کرد که ساخت این پروژه عامه المنفعه را روی دست دارد.

    جنرال مکل نیل  قوماندان پی آر تی ولایت بامیان نیز گفت:" ما خوشحال هستیم که در ساخت این پل ما سهم داشتیم برای سهولت زندگی این مردم همکاری داریم " وی یاد آور شد که درین پل پی آرتی بامیان وقوای سنگاپور مقام ولایت بامیان وانکشاف دهات ولایت بامیان سهم داشته است وی خاطر نشان ساخت که مردم بامیان برای انجام پروژه های خود بما مراجعه می کند ولی کل آنها انجام می شود اما با فرصت ما تهد دراز مدت با مردم بامیان داریم ودر اینجا می باشیم در فرصت های مختلف برای این مردم کارهای خواهیم کرد.

           کاکا چمن یکتن از نمایندگان مردم محل که بنماینده گی از مردم صحبت می کرد گفت:" قبل از ساخت این پل مردم خیلی در تکلیف بود ورفت آمد خیلی مشکل بود وحتا جان افراد ضعیف وخورد سالان در خطر بود ولی با درست شدن این پل مشکل مردم ازناحیه عبور ومرور وانتقال وسایط سریع وآسان شده است که ازوالی بامیان واز قوای سنگاپور وپی آر تی بامیان مردم تشکر می کنند.

          انجنیر محمد علی مرادی از شرکت افغان بامیکا که ساخت تعمیر پل را بعهده داشته است گفت:" شرکت ما این پل 12 متر در طول 5 متر را در ظرف دوماه به اتمام رسانده است که البته از کیفیت عالی برخور دار است وی بودجه این پل را 28 هزار دالر امریکای عنوان کرد.

گفتنی است این چندمین پروژه انکشافی است که توسط نیروهای سنگاپور مستقر در ولایت بامیان ساخته میشود قوای سنگاپور مدت شش ماه است که در کنار نیروهای نیوزلند در بامیان استقرار یافته اند مردم بامیان قبلاً از نیروهای پی آر تی معترض بودند که در بخش باز سازی چندان کاری نکرده اند ولی بعضی از آگاهان می گفتند که نیروهای پی آرتی یک مجموعه کوچک در بامیان است که کار های بازسازی در ساحات دور دست بامیان انجام داده اند ولی نیازمندی های مردم درین ولایت تا آن حد زیاد است که  به پروژه کم وکوچک نمی تواند چشم گیر باشد.      

بارها از طرف دولت جمهوری اسلامی افغانستان از دولت پاکستان تقاضای برادرانه بعمل آمد که جلو این گروه ترور ووحشت را بگیرد ولی آنها فقط در سطح حرف چیز های گفت وازآن گزشت ودر عمل کوچک ترین اقدامی نکرد تا اینکه در سال گزشته رئیس جمهور کشور ما درطی مسافرت به "واشنکتن" پشنهاد جرگه امن منطقوی را صادر کرد

پايمال شدن حقوق انسان ها، سلب آزادى هاى فردى، بهره كشى و استفاده ابزارى از مردان و كودكان، گسترش جنگ ها و ويرانى هاى بسيار و انواع ظلم و ستم که در طول جنگ های کشور ما افغانستان بوقوع پیوست همه  وهمه از عملکرد های استفاده جویان مالی واقتصادی تعداد از سود جویان بود که فکر جز شکم خویش برای کشور نداشتند و همچنان  مداخلات نظام های توتالیتر از ماورای مرز های کشور این استفاده جوی را در بیرون از مرز های کشور نیز با خود برد ومنابع استفاده جوی را بشتر کرد که درین میان حکومت استخباراتی پاکستان بشترین بهره ای از جنگ ها ودرگیری کشور مان برد وکشور تازه تاسیس خود را مبدل به یک کشور با اقتصاد وسرمایه هنگفت نمود در عرصه های نظامی تا سرحد داشتن سلاح اتمی خود را  رساند ومجهز ساخت ولی در تضعیف کشور همسایه خود از هرنوع اهرم فشار بکار گرفت وازهیچ گونه عملی ضد انسانی دست برنداشت تا اینکه کشور ما را محل ومکان تروریزم جهانی نمود که خوشبختانه درین میان جامعه بین المللی پا بعرصه میدان گزاشت وبرای ازبین بردن تروریزم با مردم افغانستان هماهنگ شدند ، وضعيت اسفبارى را که تروریزم در کشور ما و براى جهان امروز پديد آورده بود خاتمه بخشید ولی این بخش اعظمی از کار بود لانه های تروریزم تا هنوز ویران نشده بود ودولت پاکستان در اوایل این خیزش جهانی علیه تروریزم  موقع نیافته بود که دوباره از همان سیاست نفاق بیافکند وحکومت کن استفاده کند وبار دیگر مردم کشور مانرا بخاک وخون یکسان نماید ولی این موقع را در این آواخیر  یافت وجهان کمی روی صلح وآرامی را درمنطقه احساس کرد ودولت پاکستان وجنرالان پاکستانی توانیست که دوباره از لانه های تروریزم تولید وحشت وترور تربیت کند   وکشور مارا نا آرام سازد.

      بارها از طرف دولت جمهوری اسلامی افغانستان از دولت پاکستان تقاضای برادرانه بعمل آمد که جلو این گروه ترور ووحشت را بگیرد ولی آنها فقط در سطح حرف چیز های گفت وازآن گزشت ودر عمل کوچک ترین اقدامی نکرد تا اینکه در سال گزشته رئیس جمهور کشور ما درطی مسافرت به "واشنکتن" پشنهاد جرگه امن منطقوی را صادر کرد واز همتای پاکستانی خود " مشرف " خواست که به این پشنهاد تن دهد اگر ترویزم مشکل هردو کشور است باید به پالیسی منطقوی که بنفع منطقه وجهان است عمل شود که در نتیجه مشرف تحت فشار های روانی وهمچنان تحت فشار جامعه جهانی قرار گرفت ومجوراً طرح امنیت ساز رئیس جمهور کشور مانرا پزیرفت ولی بازهم در عملی کردن این طرح راه های پیچیده را پیمود که بالاخره تا به امروز رسید واین طرح دارد در آستانه عملی شدن خود پیش میرود.

        حال تا چه حد دولت مردان کشور ما مطمئین است که ازین " جرگه امن منطقوی "  استفاده اعظمی شود واین جرگه بهینه ای باشد برای فرداهای کشور ما ؟ جواب این سوال بستگی به این دارد که تا چه حدی دولت آمریکا وجامعه جهانی با این قضیه برخورد مساعدت آمیز خواهد نمود ودوم اینکه توانای کاری جانب افغانستان ونماینده گان مردم درین کشور چگونه خواهد بود  منابع و منافع ارضى وکشوری ما تا چه اندازه است   اندكى توجه و دقت در اين مسائل به ما مى فهماند كه عدالت فراگير و جهانشمول تنها در سايه حكومتی محقق خواهد شد که مردمان آن اتحاد وهمدلی با دولت مردان خود داشته باشند ودولت بامردم خود نیز راست ودرست باشد.

        از آنجا كه بناى  انسان بر اجتماعى بودن استوار است، همواره ميل داشته كه با همنوعانش زندگى كند و با آنها در ارتباط باشد .چنين جامعه واحد بشرى - كه در آن امنيت، محبت و اتحاد در ميان انسان ها بدون هيچ مانع و رادع مادى و معنوى حاكم شود - آرزو و موضوع بحث همگان بوده است  كه متأسفانه همه اينها در مقام تحقق، با واقعيت تلخى مواجه شده اند و آن اينكه حكومت ها تنها موقعى به دنبال اين جامعه بوده اند كه مى خواسته